نگین

           عكس هاي زيبا رو ببينيد تا داستانو آماده كنم...

      براي نگينم كه...

        منم یه باد وحشی که خونه ای نداره

        دنیارو در پی تو به زیر پا می زاره

                                بی راهه راه من بود شکل گناه من بود

          همیشه بی قراری

                          بخت سیاه من بود...

         حالا به هر بهونه سراغتو میگیرم  منم که عاشقونه

                                                                  برای تو میمیرم

            ببین که باد وحشی یه گوشه ای نشسته

           بغض رسیدن تو راه گلوشو بسته

                                         دور تنت می پیچه که پیش تو بمونه برای تو

                                          بمیره برای تو بخونه...

                 حالا به هر بهونه سراغتو میگیرم  منم که عاشقونه

                                                                  برای تو میمیرم

همیشه آدم وقتی می خواد یه مطلبی  رو بنویسه شروع کردنش خیلی سخته یعنی واسه من این جوریه من عادت دارم در عین واحد به چند تا چیز مختلف فکر کنم شاید واسه همینه که نمی تونم فکرم رو متمرکز کنم

امروز داشتم آهنگای بنیامین رو گوش می دادم راستشو بخواید یه چیزی برام خیلی عجیب بود اونم اینکه تو سر این بشر چی میگذشت که این آهنگارو خوند؟

می دونید آهنگاش بیشتر به یه درد ودل شبیه شاید خیلی ها وقتی آهنگ لکنت رو گوش میدن به این چیزایی که من فکر می کنم فکر نکنن

اما می دونید این یه واقعیته .

نمی دونم تا حالا این طوری شدید یا نه منظورم اینه که شده تا حالا بخواید به یه نفر بگید دوسش دارید اما نتونید؟

یه حالت بی یه حالت که آدم می خواد از غصه منفجر بشه

شایدم دلیل خوندن این آهنگ همین باشه شایدم یه چیزه دیگه که اون حسش کرده و ما حسش نکردیم

در کل دلیلش هرچی باشه به نظر من گذشته از صدا و آهنگ یه ترانه شعر اون ترانه هم خیلی مهمه . شعری که رو شنونده تاثیر بذاره حتما قبلش روی خواننده تاثیر گذاشته

در کل من اصلا نمی خواستم راجه به این موضوع بنویسم اما دلم طاقت نیاورد راستش من زیاد   آهنگ گوش می دم و هرچی آهنگه جدید و قدیمیه (که شما فکرشو می کنید) گوش دادم اما اینا یه جوره دیگست نمی گم از هرچی که گوش دادم بهتره اما این آهنگا

 اصلا یه جوره دیگست از جنس یه پیله ست که دوره یه قلب شکسته پیچیده شاید من دارم اشتباه می کنم

      اما آخه منظورش از اینکه می گه من اما تو بیداریم هر روز می بینم خوابتو … چیه؟

      بیاید یه کم فکر کنیم یه حساب سر انگشتی خیلی چیزارو برامون روشن می کنه

 ما کجاییم ؟ چطوی داریم زندگی می کنیم تا حالا کلمه ی غر بت رو شنیدیم بهش فکر کردیم؟

  تا حالا شده فکر کنیم چند نفرو دوست داریم ؟ شده فکر کنیم کیا مارو دوست دارن اما بهمون نمی گن؟

 و خیلی علامت سوال ها ی دیگه که توی پیج و خم های ذهنمون گم شده و یا اصلا فراموشمون شده

  ای کاش هممون یه بار این حس رو تجربه می کردیم که یه نفرو دوست داشته باشیم اما نتونیم بهش بگیم

    شاید این جوری معنی این کلمات رو بهتر درک کنیم

     م من ا ا اگه تو تو تو رو دوباره ن ن ن نبینمت می میرم…

     چند روزه دل دیوونه می گیره همش بهونه ...

                                             آتیشم می زنه هر شب جای خالیت توی خونه...

       دل من هوا تو داره دیگه طاقت نمی یاره

       این دل همیشه گریون

        مثل ابرای بهاره...

       کی تو رو دوست داره قد یه دنیا ؟

                     کی می خواد با تو باشه حتی تو رویا ؟

                                                 دنبال جای پاهاته روی شن های قشنگ خیس دریا؟

         نگو که رفتن تو سهم منه دل من طاقت نداره می شکنه

                                              نگو باید جداشیم نگو قسمت منو تو رفتنه ...

           در کنار کوچه ی انتظارآنجاکه ستاره ها تمنای نگاهت می شوند

            آرام منتظرت می مانم تا این سفر تمام شود

            باز هم صدای روشنایی آفتاب را در نگاهم میبینی

             صدای انتظار را که تورا فریاد می زند

                                             از پس کوچه های شب...

             و این منم به انتظار تو حیرت زده چشم به جاده ها دارم

                  پریا...